Rozdział XIX

Po powrocie do Londynu nasze życie  toczyło się nadal swobodnym tempem. Imprezy, kac wspólne wygłupy i odpały. Dziś Jenn idzie do Harrego na noc. Powiedzieli mi, że ja  też mogę wpaść ale jakoś nie miałam ochoty. Postanowiłam sobie wszystko poukładać. Jenn i Harry chcą pobrać się na koniec sierpnia czyli za jakiś miesiąc. Ja będę druhną Jenn oczywiście przyjeżdżają jej rodzice. Drużbą Harrego będzie Niall. Oczywiście Louis był załamany, że on nie może. Powiedział ..... jak on to powiedział? Że skoczy z mostu bo tego nie wytrzyma! Ale potem Harry mu coś powiedział i się ogarnął. Ciekawe co...? No ale nic nie moja sprawa. Ja i Jenn postanowiłyśmy pojechać po sukienkę za jakiś tydzień. Harry oczywiście chciał zapłacić za sukienkę ale po długich namowach Jenn uzgodnili, że ona da połowę i on. Ach.... A zaledwie kilka miesięcy temu się nie lubili .... Oboje się zmienili .... Na każdym kroku się przytulają i całują... Chcą nawet razem zamieszkać..... No ale okey..... Postanowiłam coś ze sobą zrobić. A więc lekcje gotowania! Znalazłam w internecie przepis na jakieś ciasto. Wzięłam dużą miskę i zaczęłam wszytko dawać. Po krótkim zastanowieniu się uznałam, że przez dodanie proszku do pieczenia tylko zepsuje się smak więc nie dodałam. Mąki dałam na "oko" bo nie umiałam znaleźć wagi. Wszystko wymieszałam i dałam do blachy. Nie smarowałam jej margaryną bo mi się nie chciało. Włożyłam do piekarnika na 250 stopni. Miało być na 150 i na godzinę ale jak dam na 250 to będzie szybciej. Sprzątłam wszystko i przygotowałam talerzyk dla siebie. Spojrzałam ostatni raz na piekarnik i załączyłam telewizor.Same nudy jakieś programy przyrodnicze.... ANIMAL PLANET! Będzie Louis! Po chwili do moich nozdrzy doszedł dziwny zapach.... spalenizny? Zaraz, zaraz.... MOJE CIASTO! Pobiegłam do kuchni i szybko je wyciągłam. Niestety było spalone i nie nadawało się na nic . Wywaliłam je do śmietnika i wszystko umyłam.
-Alyss, Alyss, Alyss moja kochana Alyss - dobiegł mnie znajomy głos ale nie chciałam już tego głosu więcej słyszeć ani widzieć jego właściciela. Byłam nieźle przestraszona powoli zaczęłam się odwracać.
-Czego chcesz Max?! - zapytałam i byłam przestraszona nie na żarty
- Nadal nie potrafisz gotować? Jak ty będziesz się wyżywiać? Ach no tak masz tę swoją przyjaciółeczkę Jenn. Ale teraz cię nie obroni! Czemu? Ach no tak jest u swojego chłopaka! A ty nadal jesteś do niczego! - powiedział a do moich oczy napłynęły łzy. Zobaczyłam w jego ręku przedmiot. To niebył jakiś przedmiot trzymał pistolet. Byłam nieźle przestraszona.
- Po co tu jesteś?! - zapytałam - Czego ode mnie chcesz?!
- Tego czego od zawsze! Wiesz co? Szkoda, że wtedy cię nie zabiłem. Od tego czasu muszę cię szukać i śledzić ale teraz cię mam i nic mi nie przeszkodzi w tym żebym wreszcie zobaczył jak z twoich oczu upływa życie a ty padasz martwa i zimna na ziemie. Wiesz co? Chyba strzele w twoje serce. Ty moje złamałaś więc ja twoje przekuje. O tak....- powiedział a ja poczułam mokry ślad na policzku.
- Ale jak? Przecież byłeś zamknięty! Siedziałeś w psychiatryku! - powiedziałam
- Zawsze jest jakieś wyjście - powiedział i ruszył w moim kierunku - Wiesz co ? Kiedyś cię lubiłem. Ale teraz? Zabiję cię a potem się zastrzelę. Tak będzie najlepiej - powiedział i wymierzył we mnie pistolet. Całe życie przeminęło mi przed oczami.... Potem wydarzyło się coś czego nigdy nie odczuwałam tak dotkliwie.....

~*~

Hej! No a więc jest 19 ! Mam nadzieję, że się podoba i czekam na szczere opinie :)